Dagbjartur í viðtali: „Hugsaði þetta svolítið þannig að ég væri bara að ná í bikarinn aftur“
Dagbjartur Sigurbrandsson varð Íslandsmeistari í golfi karla 2026 annað árið í röð eftir að hafa leitt mótið frá fyrsta hring á Korpúlfsstaðavelli og gat fagnað á heimavelli. Páll Ketilsson ræddi við tvöfaldan Íslandsmeistara eftir lokahringinn.
Hvernig er tilfinningin að verja titilinn?
„Hún er mjög, mjög góð! Það var náttúrulega geggjað að geta náð þessu á heimavelli líka. Það er ekkert alltaf sem maður er á heimavelli. Síðasta Íslandsmótið hér á Korpunni var 2013 og þá var maður ungur peyi að horfa á Bigga Leif fagna hérna.“
Það var gott hljóð í þér fyrir mótið og þú virtist taka pressunni nokkuð vel. Þú leiddir frá fyrsta degi og kláraðir dæmið örugglega?
„Já, algjörlega. Mér leið nokkuð vel og ég hugsaði þetta svolítið þannig að ég væri bara að ná í bikarinn aftur – ekki endilega að 'verja' hann. Sú hugarfarsbreyting hjálpaði mér mikið, ásamt því að mæta á núllpunkt á hverjum einasta degi.“
Ertu ánægður með golfið þitt í öllu mótinu?
„Já, þetta var bara mjög gott. Ég var ekkert að gera neina vitleysu, var bara að slá á réttu staðina og ef ég lenti í einhverjum vandræðum þá náði ég að leysa það nokkuð vel.“
Er eitthvað sérstakt sem stendur upp úr í leik þínum eftir þessa fjóra daga?
„Ætli það sé ekki bara slátturinn almennt. Ég var góður á teig og púttaði mjög vel. Ég átti mikið af góðum púttum og flatirnar á Korpu voru frábær. Þannig að slátturinn og púttin gengu vel.“
Fannstu fyrir einhverri auka spennu á lokadeginum þótt þú værir með gott forskot? „Já já, alveg klárlega. Það er alltaf svona smá fiðringur í maganum, en það er bara fínt. Maður tekur því frekar sem góðri spennu og er bara tilbúinn í daginn. En jú, maður fann alveg sérstaklega fyrir þessu upp á 14. teig, þar byrjaði spennan aðeins að aukast.“
Þú tapar tveimur höggum í lokahring á 16. og 17. holu?
„Jú, ég sló geggjað högg á 17. sem fór bara aðeins of langt og ég náði ekki að tryggja parið úr röffinu.“
Hvað tekur við hjá tvöföldum Íslandsmeistara núna?
„Það er bara að halda áfram á Nordic Tour. Það eru nokkur mót eftir, ætli ég eigi ekki sjö eða átta mót eftir á tímabilinu. Svo er bara fullur fókus á úrtökumótið fyrir Evrópumótaröðina (DP World Tour) sem ég spila 8. september í Þýskalandi.“
Er eitthvað sérstakt í leik þínum sem þú finnur að þú þurfir að bæta fyrir framhaldið ytra?
„Maður ætlar náttúrulega alltaf að bæta sig í öllu, en ég er búinn að bæta mig mikið í teighöggunum eftir að ég fékk nýjan dræver í haust. En ætli ég myndi ekki segja fleygjárnin – vera enn þá betri í þeim höggum og í kringum flatirnar.“
Hvernig er samkeppnin á Nordic Tour miðað við mótið hér heima?
„Hún er hörð. Strákarnir þar eru hörku kylfingar og margir sem geta unnið mót. Þeir eru mjög nálægt þessum Evróputúr-spilurum í gæðum.“
Heldurðu að Korpúlfsstaðavöllur gæti hýst mót á Nordic Tour eða Áskorunarmótaröðinni (Challenge Tour)?
„Já, hundrað prósent á Nordic Tour og ég held Challenge Tour líka. Það væri náttúrulega geggjað fyrir okkar bestu kylfinga að fá svona Challenge Tour mót til Íslands, sem gæti verið tækifæri fyrir okkar bestsu kylfinga.“
Þannig að draumurinn er skýr: Atvinnumennska?
„Já, algjörlega. Það er fullur fókus á þetta næstu þrjú til fimm árin og ég ætla að gefa þessu alvöru séns.“
Það hlýtur að hafa verið góð tilfinning að ganga upp 18. flötina á heimavelli, vitandi að titillinn var þinn?
„Já, það var mjög sætt! Ég spurði kylfusveininn minn á 17. teig hvernig staðan væri og þá var ég með fjögurra högga forskot. Það var dásamleg tilfinning að labba inn á 18. flötina vitandi það. Svo er líka gott að fá bikarinn aftur heim í stofu – það var orðið svolítið autt þar!“
